αημένο όμως ήταν τρομαγμένο. Όλο το βράδυ είχε διάρροια από το σοκ της αλλαγής. Ήθελε όμως να εξερευνήσει όλο αυτό το χώρο που ξαφνικά έβλεπε μπροστά της!
*Αφιερωμένο στην Αλίσια μας που σε λίγες μέρες κλείνει 1 χρόνο ζωής!!!
Μεσημεράκι Τρίτης... Hello again, it's you and me Kinda always like it used to be
Sippin' wine, killing time Trying to solve life's mysteries
How's your life, it's been a while God it's good to see you smile
I see you reaching for your keys Looking for a reason not to leave
If you don't know if you should stay If you don't say what's on your mind
Baby just breathe
There's nowhere else tonight we should be You wanna make a memory?
Μαζευτήκαμε παρέα όπως συνηθίζουμε τα τελευταία χρόνια. Ήρθαν ξαδέρφια από την Κοζάνη, κουβαλώντας στα μπαγκάζια όλη την τρέλα που διαθέτουν! Το σπίτι γέμισε φωνές και γέλια [και κασμερέματα! ;)] από μικρούς και μεγάλους! Τί ωραία αίσθηση! Παίξαμε χαρτιά, γελάσαμε, τραγουδήσαμε! Δεν φάγαμε, ούτε ήπιαμε πολύ. Σπάσαμε το ρόδι για γούρι! Βασιλόπιτα δεν κόψαμε ακόμη, γιατί η μητέρα μου δούλευε και είπαμε να την περιμένουμε. Τελικά θα την κόψουμε σήμερα. Στριμωχτήκαμε λίγο είναι η αλήθεια. Αλλά όταν υπάρχει τόση αγάπη στην ατμόσφαιρα, πως να μην σε πλυμμηρίζει και να μην σε παρασέρνει;;; Δεν ξέρω αν το 2008 θα είναι καλύτερο από την προηγούμενη χρονιά, αλλά ξέρω πως μπήκε με πολλή πολλή χαρά! Κι αυτό είναι αρκετό!
