Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 17, 2009
Κι έτσι...
... ξυπνάς μια μέρα και γύρω σου φθινόπωρο.
Ο ήλιος ακόμα ζεσταίνει, τη ζακέτα την κρατάς στο χέρι...
Το καταλαβαίνεις όμως, το νιώθεις. Κυρίως γιατί φθινοπωριάζει στην καρδιά σου...
Αυτήν η εποχή πάντα με μελαγχολούσε...
Ο ήλιος ακόμα ζεσταίνει, τη ζακέτα την κρατάς στο χέρι...
Το καταλαβαίνεις όμως, το νιώθεις. Κυρίως γιατί φθινοπωριάζει στην καρδιά σου...
Αυτήν η εποχή πάντα με μελαγχολούσε...
5 Comments:
KAΛΑ ΤΑ ΛΕΣ..
ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΧΕΙΜΩΝΑ ΠΙΑ!
ΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΤΣ
ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΧΕΙΜΩΝΑ ΠΙΑ!
ΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΤΣ
εγώ το βλέπω λίγο αργοπορημένα βέβαια..
αλλά..
νομίζω πως μπορείς να βρεις μια πολύ γλυκιά πλευρά του..
αλλά..
νομίζω πως μπορείς να βρεις μια πολύ γλυκιά πλευρά του..
'Ενα χρόνο αργότερα. Διαπιστώνω πως έτσι είναι... Χαθήκαμε!
φιλάκια χαρά μοπυ
καλο μηνα!! :)