Τρίτη, Φεβρουαρίου 06, 2007

...

Πήρε μια ρουφηξιά απ’ το τσιγάρο και έκατσε όσο πιο αναπαυτικά μπορούσε στην πολυθρόνα του. Ένιωθε τρομερή ένταση! Πάντα ένιωθε ένταση όταν τελείωνε. Αυτή τη φορά όμως … όλα ήταν πολύ δυνατά! Έφερε ξανά το τσιγάρο κοντά στα χείλη του.
Άραγε να είχε ξημερώσει έξω;
Άπλωσε τα χέρια του και πήρε απ’ το διπλανό τραπέζι το γλυπτό που λίγο πριν είχε ολοκληρώσει. Ήθελε να το ξαναγγίξει. Πέρασε τα χέρια του από τους κυματισμούς των μαλλιών της. Χάιδεψε τις γωνίες του προσώπου της. Το βλέμμα της, σαν κάτι να είχε αιχμαλωτίσει. Τα χείλια, τελείωναν σε ένα αμυδρό χαμόγελο. Έτσι ονειρευόταν τη γυναίκα των ονείρων του! Αυτά τα χείλια ονειρευόταν να φιλήσει…
Το πρόσωπό του συννέφιασε. Ξαφνικά ένιωσε κουρασμένος.
Άραγε να είχε ξημερώσει έξω;
Πήρε το μπαστούνι του και σηκώθηκε. Ψηλαφώντας τον οικείο χώρο του εργαστηρίου του, βρήκε την πόρτα και κατευθύνθηκε προς το δωμάτιο του.
Ίσως, σκέφτηκε, ίσως κάποτε να ερχόταν μια τέτοια γυναίκα στη ζωή του.
Εκείνο το βράδυ, στον ύπνο του, χαμογελούσε…
 
posted by cindaki at 10:17 π.μ., |

29 Comments:

καλημερα!

αγριο πραγμα η μοναξια ακομη και αν αποτελει εν μερη επιλογη μας! ακομη και αν ειναι επιλογη περιστασιακη ακομη και αν βοηθαει στη δημιουργηκοτητα μας ...! αυτη την αισθηση μου αφησε το κειμενο..
Να του πεις να αφήσει τις μ . . . . ίες και να βγεί να την βρει την γυναίκα που θέλει.
(ακούς εκεί μαρμάρινο υποκατάστατο)

:-)

Καλημέρα sofi-k
Τυφλός μόνον τοις όμμασι...
wraio keimeno..

sxedon mythologiko.. panta agapame auto pou dimiourgoume, k panta dimiourgoume me gnwmona auto pou agapame..
...και, ενίοτε, αντικαθιστούμε αυτό που αγαπάμε με αυτό που δημιουργούμε.
Καλημέρα

Με τα όνειρα δεν γίνεται
Ζωή
Η ζωή είναι μια πραγματικότητα
τα όνειρα όμως όχι

Πρέπει να βγεις έξω
και να χαμογελάσεις στη ζωή

Καλό πρωινό
Ξέρεις τι μου έβγαλε το κείμενό σου;
Ότι είναι πολύ σκληρό να σε τυφλώνει ο εγωισμός και να προσπαθείς να πλάσεις τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου όπως τον φαντάζεσαι. ;)
avra,άγριο πράγμα η μοναξιά... Ειδικά αν κάποτε είχες μια πολύ ωραία συβτροφιά, τότε είναι αβάσταχτη...

στέφανος, θα του το λεγα, αλλά είναι πλάσμα της φαντασίας μου!
Ο συγκεκριμένος τουλάχιστον...

synas, ακριβώς!...
aggelos, thanks!

louloublu, καλώς ήρθες! Σ' ευχαριστώ!

thrass,ίσως και να χεις δίκιο... Αλλά για να συμβεί αυτό, τότε αυτό που αγαπάμε ίσως το αγαπάμε από συνήθεια, μάλλον δεν μας καλύπτει...
sailor, μερικές φορές θες λίγο σπρώξιμο, μια βοήθεια να πιστέψεις ξανά στον εαυτό σου και να διεκδικήσεις τη ζωή σου...

chris, πολύ σκληρό να σε τυφλώνει ο εγωισμός..., μάλλον το καλύτερο σχόλιο σ' αυτό το ποστ!!!
Μία όμορφη ιστορία και φαντασία.
Μία πολύ όμορφη και πολύ γλυκειά ιστορία, για άλλη μια φορά...
σίγουρα είχε ξημερώσει μέσα "σου"
όταν το έγραφες...
Σοφάκι μου, με τρόμαξες με το "λείπω" και με μελαγχόλησες με το κείμενό σου.
Φιλάκια κορίτσι μου!Όλα ανθρώπινα είναι....
george,
jason,
allmylife,
elpida
, σας ευχαριστώ πολύ!

Το κείμενο δεν έχει καμιά σχέση με κάτι πραγματικό.
Άκουγα την συνέντευξη ενός τυφλού γλύπτη όταν σκέφτηκα αυτήν τη σκηνή...
Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι έχουν μια "προκάτ" εικόνα για το πρόσωπο που θέλουν να ερωτευτούν και ακριβώς γι αυτό το λόγο περνάει η ζωή τους χωρίς να το βρουν ποτέ.
Ωραίο. Αλλά μακάρι να δώσει και καμιά ευκαιρία σε κάποιο πρόσωπο που μπορεί να διαφέρει από αυτό που έχει φτιάξει στο μυαλό του!!
  At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 4:53:00 μ.μ. Anonymous koula ξέμεινα με το μαλάκα said:
Αχ ωραία που τα λες. Ή μάλλον που τα γράφεις. Μακάρι κι εμένα ο Βαγγέλης μου να έκανε τέτοιες σκέψεις. Αλλά πλέον δεν κάνει σκέψεις. Πολύ απλά γιατί έχει κάψει τα εγκεφαλικά του κύτταρα από το ποτό. Αλλά βέβαια: οι πουτάνες και οι λολές έχουν τις τύχες τις καλές. Κι εγώ δεν είμαι τίποτα από τα δύο.

Πέρνα καμιά μέρα για καφεδάκι
www.koulas.blogspot.com
ο θλιμένος και οι πουτάνες της ζωής του...
έτσι είναι οι καλλιτέχνες.μοναχικοί...όχι τόσο γιατί το επέλεξαν εξ αρχής αλλά γιατί έτσι τους τα έφερε η γεμάτη τους ζωή.έτσι άρχισαν να κάνουν τέχνη τις εικόνες που ζήσανε.
Δεν είναι κακό να ονειρεύεσαι..
Το αντίθετο..
(Επιβάλλεται..:)
Εγώ πάλι εκτίμησα την εκφραστική λιτότητα και την ώριμη γραφή...
Μου μυρίζει συγγραφιλίκι εδώ-κάνω λάθος;...
3parties..., ναι, έτσι είναι. Και το χειρότερο είναι αν καταλάβουν το λάθος πολύ αργά...

koula, πέρασα αλλά έλειπες. Χτυπούσα, χτυπούσα, αλλά κανείς...
nasty team, ή που δε ζήσανε...

weirdo, δε θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο!

kyriaz, ε, μη φανταστείς, καμιά ιστορία να περνάει η ώρα... Welcome back!!!
πολύ όμορφο ....πραγματικά πολύ όμορφο...

φιλιά
πυγμαλίωνας...

τα μάτια της ψυχής του θα τον οδηγήσουν...

φιλιά
μηπως θα ηταν καλυτερα αντι να ονειρευεται..να βγει εξω και να προσφερει τον εαυτο του σε μια γυναικα που θα μπορει να σταθει διπλα του..κι ας μην ειναι τοσο κατ'εικονα..και κατ'ομοιωση με το ομοιωμα του??μια προταση κανω..
Γεια σου, σόφι μου!
Τσέκαρε το μέιλ σου.....
Σμουτς
Η μοναξιά είναι πολύ επικίνδυνη ,
γιατί συνηθίζεται...

Το κείμενο σου είναι πολύ όμορφο.