Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007

Δάκρυα λύπης, δάκρυα χαράς

Πλησίασε το ποτήρι με το ζεστό καφέ στα χείλη της.

Περίεργη που είναι η ζωή, σκέφτηκε…
Πόσο γρήγορα γίνονται όλα. Πόσο εύκολα μπορεί να επηρεάζεσαι από τη χαρά ή τη λύπη του άλλου.

Δάκρυα λύπης, για έναν άνθρωπο που έφυγε
Δάκρυα συμπόνιας, για έναν συνάνθρωπο που υποφέρει…
Γέλιο μετά δακρύων, από έναν άνθρωπο που ξέρει να σε κάνει να γελάς!
Σκέφτεσαι αυτόν που αγαπάς και ένα δάκρυ κυλάει, έτσι χωρίς λόγο…
Ένας φίλος σου λέει πως είναι περήφανος για σένα και δακρύζεις.
Μία άγνωστη γράφει ιστορίες που σε αγγίζουν. Και δακρύζεις…

Κι ένας
άγγελος, μόλις έγινε πατέρας!
Και δακρύζεις από χαρά!




Ωραία είναι η ζωή τελικά, σκέφτηκε…
Με τις χαρές και τις λύπες της!...


Αφιερωμένο στον Άγγελο Σπύρου!
 
posted by cindaki at 4:51 μ.μ., |

21 Comments:

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
αυτή είναι η ζωή..
με χαρές και λύπες.
ούτε δίκαιη ούτε άδικη!
Να του ζήσει το μικρό αγγελουδάκι!

Κι εγώ, θα προσπαθήσω να σου φτιάξω παραμύθια να ξεχνιόμαστε. Να είναι χάδια που θα σε γεμίζουν χαμόγελα ζεστασιάς και σε καμιά περίπτωση λύπη. Θα προσπαθήσω. Έχεις το λόγο μου.
Πανέμορφο...Με συγκίνησες. Με όλα!
Δυστυχώς ρε παιδιά, ο συνάνθρωπος μας που υπέφερε, η Αμαλίτσα, μας άφησε για πάντα χθες.
Πολλές φορές η ζωή είναι άδικη με κάποιους...
Πήγα κι εγώ να του ευχηθώ... με την πίκρα της Αμαλίας στο στόμα...

εύχομαι να πεθαίνουν μόνο από γηρατειά οι άνθρωποι γαμωτο, και ν'ακούμε συνέχεια για καινούρια μωρουλίνια τριγύρω μας...

Αι στο καλό, life isn't fair... Αχ Αμαλία νά'σαι καλά εκεί που είσαι!
Δεν έχω λόγια...
Μόλις τώρα έμαθα για την Αμαλία...
μέσα στη ζωή είναι όλα. και οι χαρές και οι λύπες και ο θάνατος...
Αυτό είναι ζωή.
Μακάρι να μπορούσα να σου περάσω άλλο ένα τριαντάφυλλο όπως αυτό που έχεις στη φωτό του blog σου.

:)
Τι να λέμε τώρα...

Γράψαμε παρόμοια post.

Δεν είναι τυχαίο.

Όλους τους ανθρώπους τους συγκινούν παρόμοια θέματα.

Κόσμος πάει, κόσμος έρχεται,
κανείς δε σταματά να σε κοιτάξει.

Ίσως ο μόνος που πιάνει και σφίγγει το χέρι σου να είναι το μικρό παιδί σου. Οι άλλοι άνθρωποι έχουν χαθεί...

Κόσμος πάει, κόσμος έρχεται...

Μιλείστε. Ίσως έτσι, να αλλάξουμε κάτι προς το καλύτερο.

Καλό ταξίδι. Σε όσους γεννιούνται, σε όσους φεύγουν...
@sofi-k,

got your message, αλλά κακή στιγμή... σχεδόν όλη μέρα! Οπότε... tomorrow!

(αστέρι μου, ευαίσθητο και γλυκό που είσαι!)

XXXXXXX
Κάποιος έρχεται την ώρα που κάποιος άλλος φεύγει.. ο κύκλος της ζωής... να σου ζήσει άγγελε..
Μ' αυτές τις εναλλαγές συνεχίζεται η ζωή σοφάκι μου!
Λύσε μου σε παρακαλώ την απορία γιατί δεν μπορούσα να μπω στα σχόλια των φίλων της Αμαλίας και γιατί δεν με βγάζει το λινγκ μου εκεί τώρα;
Άλλαξε κάτι;
Ενημέρωσέ με μια και εσύ κατέχεις περισσότερα.
Φιλιά πολλά!
ελπίδα μου, από ότι είδα, μάλλον έχει κλείσει το μπλογκ των φίλων της Αμαλίας. Δε ξέρω τι έγινε, δεν πρόλαβα να μάθω...
ηταν πολυ τρυφερη η σκεψη σου και ακομη περισσοτερο η χειρονομια σου....

δυστυχως η εναλλαγη της ευτυχιας με την θλιψη ειναι αναποφευκτη...
μακάρι να είχαμε πάντα νέα ευχάριστα απο τους συνανθρώπους μας.. και τι πιο ευχάριστο απο τη γέννηση ενός μικρού αγγέλου..
ομως στη διάρκεια της ζωής μας έχουμε να αντιμετωπίσουμε και την απώλεια συνανθρώπων, που πολλές φορές είναι άδικη.. πολύ άδικη..
όλα γυρίζουν
γύρω μας, πλάι μας

η λύπη και η χαρά μοιρασμένες στη μπλογκόσφαιρα, απ' όλους μας για όλους μας

φιλιά
μια πικρή,μια γλυκειά!!
έτσι είναι η ζωή!! τι να κάνουμε?
δύναμη να έχουμε για να αντέχουμε και να μην ξεχνάμε επίσης και να χαιρόμαστε... Να ζήσει και το μωράκι!!
φιλιά
maika, είπες την καλύτερη κουβέντα: να μην ξεχνάμε να χαιρόμαστε! Πολλά φιλιά!
Επιτέλους 1 όμορφο ελπιδοφόρο ποστ.
Άντε γιατί πολύ μαυρίλα έπεσε.